Iris De Graaf Ouders

Iris De Graaf Ouders:- Mijn grootmoeder, die is geboren en getogen in Rusland, wekte mijn interesse in het land toen ik een jong kind was. De doordringende geur van borsjt die haar huis doordrong, de matroesjka-poppen waar ik als kind mee speelde, evenals de pittige persoonlijkheid van mijn grootmoeder en de verhalen die ze me vertelde over de Sovjet-Unie en haar deportatie tijdens de Tweede Wereldoorlog, lieten een grote indruk op mij.

Iris De Graaf Ouders
Iris De Graaf Ouders

vergelijkbaar met mijn allereerste reizen naar Rusland met mijn familie toen ik klein was.De verslaggever, wiens echte naam Iris Larisa de Graaf is, studeerde Slavische en Russische Studies aan de Rijksuniversiteit Groningen. Iris is een naam met Russische oorsprong. Er wonen daar leden van haar familie. Daarnaast spreekt ze de taal vloeiend. Een studie in Russian Studies kwam dan ook niet uit de lucht vallen.

Zij was enige tijd werkzaam bij het Nederlands Instituut in Sint-Petersburg en was tevens aan de instelling verbonden. Na het afronden van haar opleiding, die ze met hoge cijfers deed, ging ze naar het Moederland om te kijken of ze daar kon werken.

Iris de Graaf werkt sinds een half jaar als correspondent in Rusland. Dankzij haar grootmoeder is Rusland een land dat haar altijd heeft geïnteresseerd. Iris begon daar te werken niet lang nadat de oppositieleider, Navalny, terugkwam van zijn afwezigheid.

“Zodra al het laatste nieuws naar buiten kwam, moest ik snel mijn persoonlijke leven opgeven, maar ik heb nu de baan waarvan ik altijd heb gedroomd.”Na als journalist voor NOS op 3 en NOS Stories te hebben gewerkt, trad ze later in dienst bij de Noorse Omroep als redacteur buitenland (NOS).

Daarnaast was zij een actieve deelnemer aan het Nederlands Instituut in St. Petersburg.Iris de Graaf, journaliste voor NOS en Nieuwsuur, is aangesteld om verslag te doen van Rusland en de omliggende regio nadat in mei 2020 bekend werd gemaakt dat zij deze rol zou gaan vervullen.

David-Jan Godfroid, die voor haar hoofdredacteur was, vertrok om correspondent op de Balkan te worden, dus nam ze het stokje over als hoofdredacteur.Deze vervanging is on hold gezet omdat De Graaf in de zomer van 2020, toen deze oorspronkelijk zou plaatsvinden, geen accreditatie kon krijgen. Ze spreekt vloeiend de Russische taal en is van Russische afkomst.

Vanuit het oogpunt van een journalist is dit een heel interessant onderwerp om te behandelen. Om de oren en ogen van Nederland te zijn, is het erg nuttig om al deze veranderingen zelf te zien en te horen terwijl ze zich voordoen.

Werken in een land waar journalistiek werk illegaal is, het leven van mensen kan in gevaar komen als ze hun mening uiten, en propaganda doordringt alle aspecten van het openbare leven is geen gemakkelijke taak. Om te zeggen dat dat een understatement is, is een understatement. Het vraagt ​​om een ​​geheel nieuw niveau van journalistiek van bedrijven, waarvoor geen handleiding bestaat.

Als je tegenwoordig als journalist in Rusland werkt, kun je geen “leuke” reportages maken of vrij over je grondgebied bewegen. Dat alles in gevaar is en dat het allemaal te maken heeft met wat ik een ‘speciale militaire operatie’ zou moeten noemen, het enorme machtsspel dat over de hele wereld gaande is, en de imperialistische visie van Poetin.

Maar ik ging naar Rusland zodat de natie een menselijker gezicht zou krijgen. niet alleen van waar ik woon in Moskou, maar ook van de andere republieken en landen die het grondgebied van de voormalige Sovjet-Unie vormden.

Iris De Graaf Ouders

Hoewel het voor mij nog nooit zo’n uitdaging is geweest, blijf ik het proberen. Omdat het op dit moment meer dan ooit nodig is om te blijven luisteren naar de stemmen van de ‘gemiddelde’ Russen en die kleine, verbazingwekkende verhalen – verhalen – te blijven vertellen naast alle oorlogsretoriek en het rumoer van het wereldwijde discours .

Tijdens mijn tijd aan de University of California, Berkeley, waar ik Slavische en Russische studies afstudeerde, heb ik een sterk begrip van de Russische geschiedenis en cultuur ontwikkeld. Het was met grote eer dat ik een baan aangeboden kreeg in de Russische stad St.

Petersburg.Mijn aanvankelijke nieuwsgierigheid naar Rusland evolueerde naar verwondering naarmate de tijd verstreek, en ik ontwikkelde een intens verlangen om zoveel mogelijk over het land te weten te komen.

Toen ik terug naar Nederland ging om mijn master journalistiek te doen, had ik een heel specifiek doel voor ogen voor mijn carrière als journalist. Mijn oorspronkelijke plan was om als correspondent in Rusland te gaan werken. Het feit dat ik dat personage kan spelen, is momenteel een “droom die uitkomt” voor mij.

Iris Larissa de Graaf is in het jaar 1991 ter wereld gekomen. De familie de Graaf heeft wortels in Rusland. Ze is werkzaam als verslaggever bij de NOS en werkt ook als correspondent mee aan Russia Today. De verslaggever en haar minnaar, Lino Lelin, zijn op dit punt al een aantal jaren samen.Na het afronden van haar middelbare school besloot De Graaf zich in te schrijven aan de Rijksuniversiteit Groningen om een ​​studie Slavisch-Slavisch en Russisch te gaan studeren.

nl. Tijdens deze studie heeft ze de taal zowel mondeling als schriftelijk vloeiend leren spreken. Ze heeft zich uitgebreid verdiept in de achtergrond en tradities van Rusland.Na het behalen van zijn diploma van CU-LauderCU-Lauder, verhuisde de Graaf naar St. Petersburg. Ze bracht enige tijd door in Rusland, en terwijl ze daar was, kreeg ze interesse in en een verlangen om het land te leren kennen.

Ze kwam tot de conclusie dat een master journalistiek in Nederland de beste manier was om haar carrière vooruit te helpen.”Er wordt beweerd dat je Rusland niet kunt vatten met je mindmind; je kunt het alleen voelen”, zegt Iris de Graaf over het land waar ze correspondent is. “Je kunt Rusland alleen begrijpen als je het voelt.”

Iris De Graaf Ouders
Iris De Graaf Ouders

Mijn fascinatie voor het land werd aanvankelijk aangewakkerd door mijn grootmoeder, die in Rusland is geboren en getogen. Maar pas toen ik de taal leerde, kon ik echt contact maken met de mensen en de cultuur van Rusland. Als je stopt met het lezen van Dostojevski in een vertaling en hem in het Russisch begint te lezen, krijg je een heel ander gevoel.